Recensie door Dolf de Kinkelder

Ewout Dercksen's nieuwste CD "WAYout-EWout- soundtrack of a year spent in Canada and Spain" laat zich niet zomaar, na één of twee keer luisteren,beschrijven. Het duurde dan ook even voor ik de verbindende factor gevonden had, maar toen was het ook zonneklaar: het is de soundtrack van de copmponist/ muzikant reiziger die sfeer, tijd, gevoel en plaats zodanig weet te vertalen in muziek, dat je er geen beelden meer bij nodig hebt.  

Wayoutewout is een kaleidoscoop van stijlen en invloeden waar de luisteraar zich de reiziger waant. De meeste stukken (behalve Chilliwack en Aardappeleter-daarover later) beginnen open,onbestemd: Salud, Rocinante. Alsof je ergens binnenkomt, en je weet nog niet wat je te wachten staat. Vervolgens raak je verzeild in hele specifieke muziek, waarvan je in eerste instantie denkt "dat ken ik". Dat kan zijn een typische,relaxte "tenor-ballad", waar je in een grotestadsgelegenheid zomaar tegenaan kunt lopen (Salud), easy listening (Strandad at Angie's), een zorgeloze, opgeruimde beat (Shuswap Bushman), of het funky/ spaanse Cumpleaños waarin je moeiteloos wordt meegenomen van de ene sfeer in de andere. Maar voordat je het weet gaat de aanvankelijk eenvoudige en toegankelijke muziek eigenzinnig verder: geraffineerd geïnstrumenteerd (trompet met harmon mute in Rue du Chalon), een waterval aan stuwende ritmische en melodische details (Shuswap Bushman), en veel fraaie harmonische nuancas en vondsten.

Een aparte plaats nemen Chilliwack en Aardappeleter, en in zekere zin ook het intro en tussenstukje van Salud in. Ze gaan wat idioom en compositorisch gereedschap net wat verder dan de rest van de CD. In het intro is het mooie doorzichtige weefsel van synthesizerstemmen en sopraansax opvallend, en zet het ook meteen de toon van de CD. Chilliwack enAardappeleter zijn prachtige mini-saxofoonkwartetten.

Chilliwack is mijn favoriet. Het stuk is in feite een serie variaties met fraaie opbouw: een lyrisch (melancholisch? of zit dat in die sax) statement in de tenor in gaandeweg geraffineerd gevarieerde 7/8 maat. De sopraansax neemt over, aanvankelijk begeleid door tenor en vervolgens heel divers becommentarieerd door tenor, alt en bariton. Vervolgens gaan alle stemmen hun gang. Het enige manco aan het stuk: het is veel te kort, met genoeg materiaal voor een stuk van tien minuten.

Dolf de Kinkelder is als hoofdvakdocent compositie verbonden aan de Hogeschool voor de Kunsten Arnhem (HKA).